17. Aug, 2018

Aretha Franklin

Na de eerste shock omtrent het overlijden van Aretha Franklin wil ik toch ook even een eer betonen aan de belangrijkste figuren die haar muzikale erfenis hebben mogelijk gemaakt.

Zoals veel Afro-Amerikaanse artiesten begon Aretha binnen het gospelgebeuren van haar dominee/vader. Tussen 1960 en 1965 nam ze een tiental elpees (en legio singles) op voor het Columbia-label, waar ze ontdekt was door John Hammond (later belangrijk in de begincarrières van Dylan, Springsteen en vele anderen). Toch slaagde het grote Columbia-label er niet in Aretha in volle waarde tot haar recht te doen komen. Ze bleef in het mainstream-genre wat ter plaatse trappelen, ondanks haar fabuleuze stemgeluid.
In 1966 wordt ze ‘her’ontdenkt door Ahmet Ertegun (oprichter van het Atlantic-label) en Jerry Wexler (eerste producer). Samen werken ze de zuiderse soulklanktimbres uit die haar Atlantic-repertoire onderscheiden van dat van Columbia. Ertegun en Wexler zijn mede verantwoordelijk voor de selectie van de covers en de keure aan muzikanten die haar begeleiden. Ondanks het feit dat veel opnames in New York blijven doorgaan (cfr. Columbia) is de invloed van de Memphis-sound (Stax, Hi) duidelijk. Van bij de eerste Atlantic-opnames (begin 1967) zijn ook Arif Mardin en Tom Dowd, eerst als technici en arrangeurs, later als (mede-)producers, mee betrokken bij de uitbouw van de Franklin-sound.
Wat als Ertegun en Wexler niet de visie hadden gehad om Aretha’s carrière een enorme draai te geven? Maar goed, ze hadden die visie dus wel!
De vier vermelde Atlantic-boegbeelden zijn intussen al een tijdje overleden, ... en nu dus ook onze hoofdrolspeelster. (EB)