16. Dec, 2017

BYE BYE JOHNNY

Op 5 december overleed Johnny Hallyday en alhoewel onze media nauwelijks een woord voor hem over hadden, werden ze nu wakker en haastten ze zich om over Johnny te schrijven: seks, drugs & rock-‘n’-roll, zijn huwelijken, zijn levensstijl, zijn rijkdom … Ik heb nauwelijks iets gelezen over de artiest Hallyday, nauwelijks iets over de vertolker Hallyday, nauwelijks iets over zijn muziek … Logisch, daar weten ze immers nauwelijks iets van. Ja, dat hij in de jarenvijftig, -zestig vooral bekendheid verwierf als Franstalige vertolker van rock-‘n’-roll klassiekers en dat hij honderd miljoen platen heeft verkocht. Men haastte zich dan om erbij te zeggen dat hij eigenlijk alleen maar in Frankrijk bekend was. Hij was dat evenzeer in Franstalig België en overal ter  wereld had hij zijn fans. Hij werkte samen met internationale muzikanten waarvan de bekendste Mick Jones is, die later met Foreigner zijn eigen wereld-act had. Hallyday was niet zomaar een banale rockster, maar een man met inhoud en wie naar zijn platen van de laatste twintig jaar luistert zal een heel andere mens en artiest ontdekken dan het armtierige beeld dat de laatste dagen van hem geschetst is. Alleen al de titels van die albums zijn veelzeggend. ‘Ce Que Je Sais’, ‘Sang Pour Sang’, ‘A La Vie, A La Mort’, ‘Ma Vérité’, ‘Le Coeur D’un Homme’, ‘Ca N’finira Jamais’, ‘Jamais Seul’, 'L’attente’, ‘Rester Vivant’, ‘De L’amour’, het zijn allemaal titels waar een boodschap achter zit. Hij schreef niet alle nummers zelf, maar ze werden wel op zijn lijf geschreven, of hij koos ze zorgvuldig uit. Zijn albums sinds de jaren negentig zijn een mix van rock, blues, country, Americana en chanson. Zijn stem bleef ongemeen krachtig en vol, zijn vertolkingen uniek. Oké, hij kon wel eens pathetisch klinken, maar dat is vooral iets waar de critici zich aan storen. Als je wil ervaren wat voor een gigantische performer Hallyday was, luister dan naar de dubbele cd van de ‘Rester Vivant Tour’, opgenomen te Brussel met een dijk van een band. Johnny was trouwens een gerespecteerde copain van het internationale rock-‘n’roll wereldje en behoorde tot de happy few die ‘in’ was met tal van rocksterren. Johnny raakte het hart van vele mensen. Dat er een miljoen mensen op zijn begrafenis afkwamen is geen toeval en heeft nauwelijks iets met zijn levensstijl te maken, maar alles met wat hij als artiest uitstraalde. Iets waar de mens van het alledaagse leven zich in kon vinden en herkende. Dat hij een glamour leven leidde was vooral voer voor de ‘boekskes’ en ook dat werd uiteraard in de Franstalige wereld met graagte gelezen en gevolgd. De laatste twintig jaar was hij gelukkig getrouwd en bewees met de adoptie van twee kinderen dat hij het hart op de juiste plaats had. Dat hij kerkelijk begraven is, is ook geen toeval, de ruwe bolster omhulde immers een sterke spirit. Johnny je raakt me en je dood heeft me van alle rockdoden van de laatste tijd het meest beroerd … Gelukkig hebben we nog je muziek en je motto ‘rester vivant’ … Rest In Peace …